THE TALL MAN (2012)
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: SK & WinchesterGirl
800.000 kinderen worden ieder jaar in Amerika als vermist opgegeven.
De meesten zijn binnen een paar dagen weer terug.
1,000 kinderen verdwijnen zonder een spoor achter te laten.
Er is hier niets. - Wat moeten we doen? - Verzegel de plek!
Niemand gaat er in of uit! - Maar er zijn andere ingangen.
Laat het er gewoon goed uitzien.
Hoe gaat het, Mrs. Dening?
We hebben ze niet gevonden.
Hij niet, noch de anderen.
36 UUR EERDER
In onze stad valt al zes jaar niets te beleven.
In het begin gaven we de schuld aan de sluiting van de mijn,
gebrek aan banen, gebrek aan geld. Het gebrek aan alles.
Maar we moeten iets veel ergers de schuld geven. Iets wat in Cold Rock is gekomen.
Iets kwaads wat onze stad nog verder vernietigt.
Die ochtend wist nog niemand dat de Cold Rock zaak tot zijn einde zou komen.
Geen drank op straat, Roli. - Welke straat?
Julia, kom hierheen.
Wat is er gebeurd? - Weet ik niet, ze begon ineens te schreeuwen.
Hoelang is ze al zo? - Weet ik niet.
Mijn God. - Je wist het niet?
Ik heb hier geen apparatuur voor, Tracy.
Goed zo. Als je weer weeën voelt, pers waar je mijn vingers voelt.
Pers daar waar mijn vingers zijn. Pers diep.
Daar komt het. Goed zo, meid. Zo is het goed.
Het is een stuitligging. Wat betekent dat de voetjes eerst komen, maar dat is goed.
Je moet nu stevig persen. Stevig persen.
Persen.
Het is je gelukt. Daar is ze.
Het is je gelukt.
Waarom hoor ik niks?
Met de baby is alles goed. Het is goed. - Ik neem haar mee.
Je hebt het goed gedaan. - Maar de baby... - Ik weet het, lieverd.
Julia zorgt er goed voor. Dat beloof ik je.
Open je oogjes. Toe nou.
Haal adem. Je kunt het.
Toe nou, adem.
Haal adem, vooruit.
Adem.
Je kunt het. Kom op, je kunt het.
Open je oogjes.
Kijk eens aan.
Het is een gezonde jongen.
Geen ziekenhuis, Julia.
Ze moeten hem controleren, Tracy. - Nee. Geen sprake van.
Stephen.
Die klootzak heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij gek op mijn dochters was.
Hij liep altijd als een haan voor ze te paraderen.
Met zijn borst vooruit en dan met die stomme cowboylaarzen...
Altijd van alles laten zien, allerlei dingen leren. Carol is daar ingetrapt.
Had je het door?
Nee. God, nee, als ik dat had... had ik hem neergeschoten en tot ziens cowboy.
Probeer van hem af te komen.
Dit gaat niemand wat aan, Julia. Geen ziekenhuis.
Ze zullen geen vragen stellen. - Nee. We gaan niet. Ik doe Carol dat niet aan.
Ze is nog geen 18 jaar.
We regelen onze eigen problemen.
In Cold Rock worden soms ongewenste kinderen geboren.
De mensen gingen er mee om. Men schreeuwde het niet van de daken.
Het was misschien wat droevig, maar zo voelde het nou eenmaal.
Want er gebeurde veel ergere dingen als het om de kinderen ging.
Gewild of niet, jongens en meisjes, sommige van hen verdwenen gewoon.
Iets was in Cold Rock gekomen wat de kinderen met zich meenam.
Iets zó dreigend, zó angstaanjagend dat men het uiteindelijk een naam aan gaf.
Ze was een paar minuten daarvoor nog op haar kamer.
Toen ik terugkwam... - Was ze verdwenen.
Gewoonweg verdwenen.
Er was geen geschreeuw.
Er was niets. Ik keek maar hij was verdwenen.
Was ik daar maar geweest. - Ik kon het niet geloven, ik ging haar zoeken...
maar zag haar nergens. Ik raakte in paniek, ik...
het enige waar ik aan dacht was, The Tall Man. - Volgens mij is hij de duivel.
Wat voor mensen nemen een andermans kinderen? - Men zegt The Tall Man.
Nee, dat is een mythe. Geen Tall Man.
Hij bestaat. - De enige Tall Man die ik ooit zag was...
toen dat kind een vogelverschrikker maakte.
Dit was een rijke stad, het hele leger zocht die kinderen.
Ik heb twee keer gezien hoe hij 's nachts de bossen in ging.
Daar. Alsof hij de brug probeerde te vermijden. - Het is zo groot hier.
Er zijn zoveel plekken waar iemand zich kan verbergen.
Waar heb je het over? Wat moet het anders zijn? Natuurlijk is het een kinderverkrachter.
Een klootzak die kinderen wat aandoet. - Het enige wat ik zeg is...
Wat je zegt is onzin.
Het is niet de boeman of duivel of iets dergelijks.
Hoepel op met Tall Man. Die vent heeft een naam...
en zal zich als ieder ander beschijten als we hem naar de elektrische stoel brengen.
Je weet er best veel van, Douglas? Geef ze nog maar een kop, Beth.
Ik zat daar te luisteren naar jullie verhaal.
Ik zeg alleen maar: 'Je bent hier niet om een geest te vangen. Toch?'
Notie van genomen. - We waren in gesprek.
Proost.
Dames, heren...
Is de 'Dark Knight' terug?
Vanmorgen aangekomen. Dit is z'n vierde kop koffie al.
Zwart en zonder suiker. - Hij moet wel de hele nacht in z'n auto zitten.
Hallo, mannen. - Hallo, Julia.
Hij zal gaan opscheppen hoe hij zijn rondes doet. En nog meer. Waar is het goed voor?
Je bedoelt Dodd? - Ik bedoel Sherlock Holmes.
Het laatste vermiste kind is al twee maand geleden.
Zal wel niet lang duren voordat de volgende vermist wordt.
Dodd is weer in dienst. - Wat maakt dat nou voor verschil, hč Julia.
Met de stad is het afgelopen. - Ja, iedereen voelt zich ellendig.
Leg me dat maar eens uit. Ze is weg. - Ik heb haar al in geen weken gezien.
Mijn hemel, ze ziet er nog erger uit dan eerst.
Ze zou wel een kop koffie willen. - Ze zou de loterij ook willen winnen.
Voor u, Mrs. Johnson, van Trish.
Wilt u het niet?
U kunt het best gebruiken.
Ik weet dat ik flauwgevallen ben tijdens de geboorte van onze zoon,
maar ik weet wel dat ik geen zuster nodig heb. - Jij ook goedemorgen, Steven.
Wat kom jij doen? - De schade beperken. - Echt? Wie denk je wel dat je bent?
Ik weet wie ik ben. - Wat bedoel je daar nou mee?
Ik heb het tegen je. - Wat? Wil je mij ook slaan?
Bemoei je niet me onze zaken. Ik geef echt om Carol.
Weet ik. Net als om jouw motor. - Ik hou niet van jouw geintjes.
Moge hij rusten in vrede, jouw man heeft een behoorlijk zooitje achtergelaten.
Tenslotte was hij een dokter en jij een zuster.
Hou je bij het verschonen van luiers en laat me met rust.
Hallo, Tracy. - Hallo, kom binnen en neem plaats.
Hoe gaat het met die lieve jongen? - Goed. Ik heb hem naar mijn zus in Seattle gestuurd.
Ze heeft een groot huis en woont overal dichtbij.
Ze zijn daar gewoon beter af. - Carol is niet in staat om te reizen, Tracy.
Ja, ze zijn zonder problemen aangekomen. Julia, ik moet nog steeds de kost verdienen.
Over 45 minuten heb ik een sollicitatiegesprek. Betaalt goed en goede fooien.
Ik kan niet de hele dag hier zijn om Carol te helpen. - Dat begrijp ik.
Ik moet rond zien te komen, Julia. - Nee, ik begrijp je wel, Tracy.
Zal ik koffie zetten of iets anders? - Hij is hier nog steeds?
Ja. Ik heb tijd nodig. Zo simpel is het niet.
Hij was nogal moeilijk in omgang.
Vertrouw mij, ik regel het wel. - En Jenny?
Je moeder is naar Ketlou.
Bedankt.
Je hebt je praatoefeningen niet gedaan, toch?
Wat kan ik zeggen tegen die man? Hij is een eikel.
Ik ben nu hier.
Dus... laat horen.
Waarom verberg jij je achter je haar? Je bent zo mooi.
Dus jij gelooft dat ook?
Ik zag hem.
Het was als een oude legende, iets uit een sprookjesboek,
of een oud lied.
Men had het constant over The Tall Man omdat men zo bang voor hem was.
Men was constant bevreesd dat hij weer zou toeslaan.
En als hij weer toesloeg, dankte men God dat het andermans kinderen betrof.
misschien voelde men zich schuldig dat men zo dacht,
maar dat duurde niet lang.
Iedereen had hun eigen problemen.
Het is niet goed of slecht, zo is het nou eenmaal.
Ben je klaar voor vandaag? - Ja.
Er staan nog meer boodschappen in de auto. Is alles goed?
Hij kon niet wachten tot je thuis zou komen.
Hé, lieverd. Dat is een mooi liedje.
Christine vertelde me dat je me vandaag hebt gemist.
En ik heb jou ook gemist.
Wat heb je vandaag gedaan? - We hebben van badzout een vulkaan gemaakt.
En heb je het uit laten barsten? - Ja. - Hoe?
We gebruikten badzout en azijn, en toen explodeerde het overal.
Raad eens wat we eten? Spruitjes.
Over een half uur gaan we eten!
Wat is dat? - Dat is een gorilla. - Waar woont hij?
Hij woont in... Australië.
Denk je dat? Misschien wel in de jungle. Deze vis kan in onze gracht wonen.
Hij kan onze gracht in de gaten houden zodat niemand er langs komt en iedereen opeten.
Bommetje!
Doe de truc met cijfers. - Ik heb een truc met cijfers geleerd.
Kies een cijfer. En dat maal twee.. - Wacht, niet zo snel.
Goed, kies een nummer. - Verdubbel het.
Voeg er zes aan toe. - Goed.
Deel het door twee.
Tel het eerste getal erbij op waaraan je dacht en de uitkomst is drie.
Ik weet het!
Het werkt iedere keer!
Oké, maatje.
Moet je morgen echt werken? - Ja.
Ik doe m'n best om vroeg thuis te zijn. - Gaan we spelen als je thuiskomt?
Ik beloof het.
Slaap lekker, David.
Wat hebben jullie gedaan vandaag? - Het is niet wat we deden, maar wat hij vroeg.
Wat vroeg hij? - Hj had het over het 'T woord. '
Televisie. - Wat heb je gezegd?
Ik zei hem dat het een kwaadaardig hersenspoel apparaat is, gebruikt door grote bedrijven,
om de mensen te misleiden.
Bravo. - Bedankt.
Ik moest er een kopen voor hem om tekenfilms te kijken. - Wat was je antwoord?
Ik verkoos om de vraag te negeren. - Ja, vanzelfsprekend.
Ik heb Tracy vandaag gezien. - De baby?
Ze zijn naar Seattle toe. - Typisch.
Ik zag Steven ook. Hij vertelde me hoe slecht ik was in vergelijking tot mijn man.
Dat spreekt vanzelf. - Toch raar. Het was alsof hij een deel van hen was.
Dat betekende hij voor deze stad. Hij hielp hen.
Hij probeerde het. - Hij was een echte heilige.
Ik ben het zo zat om er over te praten.
Ik weet dat ik het steeds weer ter sprake breng. Dat spijt me.
Kijk eens. - Mijn hemel.
Ik weet dat je het heerlijk vindt.
Ik weet het niet. Ik...
Hoeveel? Zeg maar als het genoeg is. - Ik zeg wel ho.
Ik zal wel hoofdpijn krijgen. - Drink maar op. Dan gaat het wel weg.
Ik weet niet of ik dat kan drinken. Het is nogal...
Ik ben in orde. Dat weet ik.
Oké, jij kleine duivel.
Waar ben je?
Voor iedereen die gezondigd heeft en voor de glorie van God.
We zijn verdoemd! We komen allen in de hel! Er is niets wat je er aan kunt doen.
De enige redding die mogelijk is voor jou is het bloed der lammeren...
Afgelopen week, zat ik in een vlucht vanuit Memphis
naar Orlando, een aardige man Hij komt bij me en zegt:
"Pastoor, ik doe goed werk, ik zorg voor goed mijn gezin. "
"Ik zorg voor mijn vrienden. "
Ik kijk hem recht in de ogen en zeg, ik zeg, "Dit is geweldig!"
"Zeg het de duivel, want we gaan naar de hel!"
Vertel het me.
Stop.
De moeilijkheid hier is het gebrek aan 'n opstanding
een kind raakt vermist zonder maar een spoor achter te laten.
Er is geen afsluiting. - Het is zo frustrerend.
Je zou denken dat...
Laat me je helpen.
Kun je staan?
Luitenant, verzoek ontvangen. Hoofdbureau stuurt versterkingen.
Twee auto's. Ze vertrekken nu uit Seattle.
Geschatte aankomst ongeveer twee uur. Ik herhaal: ongeveer twee uur.
Dodd, ik ben onderweg. Ik ben al op de snelweg.
Dat is de man waar we naar op zoek zijn, toch?
Ik ben ook onderweg, Luitenant. Ben er zo snel mogelijk.
We krijgen die klootzak wel.
Kom maar. Alles komt goed.
Alles komt goed met je.
We hebben hier een noodgeval hier.
Julia, wat is er gebeurd?
Ik zag haar op de weg liggen. De klootzak die dit deed is daar nog ergens.
Zal ik met je meegaan? - Nee, blijf maar hier. Bel voor een ambulance. Zorg voor haar.
Zeker weten?
Alles komt weer goed.
Gun haar eens rust. - Geef ons een beetje ruimte.
Ben je gewond, lieverd? - Wat is er gebeurd, Julia?
Het is goed.
Wacht hier, ik kom zo terug.
Fris jezelf een beetje op.
In mijn kantoor liggen handdoeken en schone kleren.
Als je klaar bent, kun je me misschien vertellen wat er gebeurd is.
Bedankt.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. - Denk goed na, Sheriff.
Denk aan je pensioen. Hoelang heb je nog te gaan? Acht maanden?
We moeten het bureau in Pittsville waarschuwen. - Ja, een leger van 2 witte konijnen.
Zo had het niet moeten gaan. - Daarom moet je ook naar de mijn.
Ik wil weten wat ze van plan is. We zitten in hetzelfde schuitje, broer.
Ik ben je broer niet, klootzak.
Laat me nadenken. - Ja, doe dat.
Geen sporen gevonden van het vermiste meisje vlakbij Pittsville.
Politie zoekt dagenlang naar vermist meisje.
Nog een baby vermist.
Ze kijkt naar de foto van het kind.
Ze vermoedt iets, dat zeg ik je. - Wat moeten we doen?
Ik ga haar wel halen. - Blijf staan.
Zitten.
Ze is weg.
Die trut is in het bos.
Haal alles wat je nodig hebt uit de trucks!
Steven, neem die groep en breng hen naar het bos. Vind haar en breng haar bij me.
Doe niets stoms! Vind haar en laat haar dan aan mij over!
Moet je er nog over nadenken, grote knul?
Kom op, iedereen, we gaan! Ze kan niet ver zijn.
Sheriff, hier Campbell. We zijn net gebeld door bureau Seattle.
Ze sturen versterkingen. Naar het schijnt achtervolgt Dodd onze man.
Ontvang je mij?
Heb je dit ontvangen, Sheriff?
Sheriff? - Ja, ik heb het gehoord. Klootzak.
Hoe moet ik mijn werk zo uitvoeren? Ik heb twee oude wagens en een nietsnut als hulpsheriff.
Nee, ze verbergt zich in het bos.
Ik ga haar halen. Jij blijft hier. Ik bel je.
Mama.
Het is voorbij, engel. Alles is goed.
Ze maakt me bang.
Het is voorbij, schatje. Het is voorbij.
Ik had een uur nodig om hem te kalmeren.
Zodat hij me weer herkende.
Weet je hoe een moeder zich voelt als haar kind haar niet herkent?
Hij is gehersenspoeld. Je hebt ze gezegd dat ik weg was.
Waar ben je mee bezig?
Gisteravond, zoals bijna iedere avond,
ben ik het bos in gegaan om de klootzak te zoeken die mijn zoon heeft.
The Tall Man.
Mrs. Ashcroft zei dat ze hem twee keer zag tijdens het vallen van de avond.
Dus ben ik gaan lopen. Ik liep.
Ik liep verder.
En stom toevallig kwam ik bij jouw huis uit.
Toeval, intuďtie, noem het wat je wilt.
En daar zag ik hem.
Ik kon het niet geloven, maar daar was hij.
Het bleef maar door mijn hoofd gaan. Probeerde een logische verklaring te vinden.
Was het een droom?
Ik moet aan Trish denken.
Ze maakt een altaar voor hem, net als voor al die anderen.
Vier kandelaars en vier gebeden voor zijn terugkeer.
Als je met Trish praat luistert ze.
Zij zag me niet als een of andere gek.
Zij was niet de eerste die ik zag.
En toen ik in je ogen keek, wist ik 't. Ik was niet gek.
Was 't niet genoeg om me zo te zien? Je moest me die godvergeten koffie aanbieden.
Met je onschuldige uitstraling en je engelengezicht.
Maakte je je zorgen? Voelde je je schuldig?
Of ben je gewoon een sarcastisch kreng, dat je een kop koffie aanbied...
aan de vrouw van wie je haar kind hebt ontvoerd?
Ik wachtte tot je weg zou gaan. Ik wachtte tot het restaurant leeg was.
Trish geloofde me eerst niet. De mensen hier vertrouwen je, Julia Denning.
Maar ik bleef praten...
totdat ze begon te twijfelen.
En toen de twijfel groot genoeg was...
Zei ik haar dat ik mijn kind terug zou halen. En ze zei: 'Je gaat bij Julia inbreken?'
En ik zei: 'Als hij daar niet is, mag je me zelf naar 't gekkenhuis brengen. '
Ze besloot om het restaurant de hele nacht open te houden.
En wachtte op mijn nieuws samen met wat vaste klanten.
Maar ze zagen niet mij aankomen.
Toen ik je door het raam zag met mijn zoon, wilde ik eigenlijk de politie bellen.
Maar ik vertrouw ze niet.
Het enige wat ze ooit voor mij hebben gedaan, is me het huis het gooien.
Het kan ze niet schelen.
Kijk hoe ze me gedwongen hebben om hier met mijn zoon te wonen.
Jij hebt mijn kindje ontvoerd. En al die andere kinderen ook.
Waar zijn ze? Waar zijn de andere kinderen?
Julia, zeg me wat je met die andere kinderen hebt gedaan, anders zal je sterven.
Ik heb ze aan de Tall Man gegeven.
Wie is hij? - Weet je dat niet?
De hele stad heeft het over hem.
Geen spelletjes, Julia. Wie is hij?
Hij is degene waar iedereen het over heeft.
Mammie?
Kom hier, lieverd.
Ze kan je geen pijn meer doen.
Kijk naar mijn zoon, Julia, en zeg hem dat je gelogen hebt.
Zeg hem dat je niets voor hem bent. Hij moet het van jou horen.
Laat me gaan.
Waar heb je dat geleerd?
Het is je gelukt. - Hij gaat daar nooit meer heen.
Wat is er gebeurd? - We hebben weinig tijd...
de hele stad zal hier snel zijn.
Het is voorbij.
Ga naar huis, Jenny.
Ga naar huis en zeg tegen niemand wat.
Ik weet zeker dat Christine hem geroepen heeft.
Weet je nog dat nummer trucje die je bij het eten liet zien?
Je kiest een nummer vermenigvuldigd met iets, voeg zes toe, blijft er drie over.
Breng me naar hem toe.
Je weet niet waar je het over hebt.
Het is een goede truc, het werkt altijd. Ik weet alleen niet meer hoe het gaat.
Vraag dat niet van me. Je kan dat niet aan, geloof me.
Weet je nog toen je die spruitjes at?
Het maakte niet uit hoeveel je er nam...
Het waren er altijd drie.
Jenny weet het. Ze houdt me al weken in de gaten.
Dat is onmogelijk. - Nee, we werden te gemakkelijk...
We werden slordig. - Hoeveel weet ze?
Ze wil hem zien.
Neem hem mee naar beneden en dan gaan we.
Als je het gedaan hebt, gaan we weg, toch?
Zeg me dat we hier niet blijven.
Ik wacht op je bij de oude weg. Christine.
Natuurlijk ben je hier nog.
Ik heb hem je naam en adres gegeven. Misschien komt hij wel.
Maar als je iets zegt, Jenny, zal hij zeker komen maar niet op de manier dat jij wilt.
Want hij zal dingen bij je doen, die je je niet eens voor kunt stellen.
Ga hier nu weg.
Kreng, doe die deur open.
Julia, doe die deur open. - Of anders breken we er doorheen.
De politie komt eraan. - Je gaat eraan, kreng.
Gaat't wel? - Ik had toch gezegd haar bij't raam weg te houden?
Haal haar bij het raam weg. Ze willen haar verscheuren, kom op.
Brigadier, er zijn er teveel. - We wachten niet.
Blijf voor je uit kijken.
Hulpsheriff, jij aan de rechterkant, en als we naar buiten lopen..
wil ik dat je...
Laten we gaan.
Houd je hoofd laag. Kijk naar de grond.
Zoek geen contact. We gaan gelijk naar de auto.
Geef nergens antwoord op. Kijk naar de grond, kom op.
Je gaat er aan.
Waar is mijn kind?
Houd u hoofd laag, mevrouw Denning.
Mooie werkplaats.
Wist je dat dit huis hierop gebouwd was?
Er zijn overal openingen. Van wel 64 vierkante meter.
Dit is een hels karwei. - Jammer voor ons.
Dit loopt uit over de hele regio.
Als de kinderen hier inderdaad waren...
hebben we wel honderd mannen en 20 jaar nodig om ze te vinden.
Misschien heeft ze dit wel als een doorgang gebruikt om het bos in te gaan.
Nee.
Haal iedereen hierheen. Haal ze maar naar buiten. We hebben lampen nodig.
Er is hier niets. - Wat doen we nou?
Sluit alles af. Niemand komt erin of eruit.
Hoe gaat 't, mevrouw Denning?
We hebben ze niet gevonden.
Hem niet en de anderen ook niet.
Zeg nou niet...
Zeg niet dat ik dat aan de ouders moet vertellen.
Blijf doorgaan. Heb je wat beschutting?
Ik begrijp dat uw man een zeer gerespecteerd man hier was, mevrouw Denning.
Dat was hij zeker.
Er was tussen jullie een groot leeftijdsverschil, toch?
Ja.
Hij was een dokter in Cold Rock. van 1992 tot wanneer?
Tot het einde.
Zijn einde.
Hoe zou je zijn relatie beschrijven met de lokale bevolking?
Hij hield deze gemeenschap bij elkaar.
Cold Rock was een zichzelf respecterend plaatsje toen.
Hij heeft aan die waardigheid bijgedragen.
Ja.
En toen werd de mijn gesloten.
En toen ging het hier achteruit.
En hij was weg terwijl de kinderen er voor opdraaiden.
Kinderen? - Ze leden heel erg.
Ik moest iets doen.
Kunt u me dat uitleggen, Mevrouw Denning?
Hield u ze in een kamer? De een na de andere?
In een echte kinderkamer met boeken.
Met speelgoed en muziek. Er stonden prachtige dingen in.
En Christine?
Lette zij op de kinderen als je weg was?
Volgens David zijn moeder heb je de kinderen gegeven aan iemand
die je de grote man noemt.
Heel Cold Rock heeft die naam gekozen.
Mevrouw Denning, is er een man, hoe hij ook mag heten...
aan wie je de kinderen hebt gegeven?
Handelde je alleen?
Je hebt zelf nooit kinderen kunnen krijgen, nietwaar?
We konden geen kinderen krijgen.
Mevrouw Denning,
heeft u de kinderen uit het Pittsville district ontvoerd?
Ja.
Heeft u deze kinderen laten verdwijnen?
Mrs. Denning, zijn deze kinderen dood?
Heb je ze vermoord?
Heb je ze vermoord, mevrouw Denning?
Mrs. Denning?
Cold Rock, VS, Pittsville District,
Staat Washington,
een gesloten mijn, geen school.
Kilometers bos en een labyrint van tunnels,
waarschijnlijk de moeilijkste plek om naar achttien vermiste kinderen te zoeken.
Naam van het laatste slachtoffer: David Johnson.
Hoe gaat 't, Mrs. Johnson?
Ik hou het vol. - Goed.
Kom maar binnen.
Ga maar zitten.
We willen dat je niet de confrontatie aangaat.
We willen dat je haar benadert als een moeder. Begrijp je dat?
Ja.
Als zij al door een vraag dichtslaat, hebben we niets.
We hebben geen aanwijzingen gevonden en met ons praat ze niet meer.
Mrs. Johnson,
als u denkt dat u dit niet kan, moet u me dat zeggen.
Nee, ik ben er klaar voor.
Probeer niet om je op iets specifieks te richten. Je praat en luistert naar haar.
Je probeert om haar te laten praten.
Misschien zegt ze dan wat terwijl ze zich dat niet realiseert.
Ik weet waarom je hier bent.
Je wilt antwoorden. - Ja.
Maar er is niets wat ik je kan vertellen waardoor je je beter voelt.
Ik kan zo niet leven.
Ik haal alles iedere keer door elkaar. En ik mis hem zo.
Het is ondraaglijk hoe erg ik hem mis.
Ik denk continu aan hem, vraag me af waar hij is.
Dat weet ik. - Dat denk ik niet, Julia.
Maar ik weet het wel. Ik was voor ieder van hen een moeder.
Ze hadden alles wat ze nodig hadden.
Julia, ik weet dat ik in een krot woon.
Ik heb geen werk, mijn leven is zwaar maar ik zou zo voor hem sterven.
Het is overal hetzelfde.
De verslagenheid en de pijn.
Het is een cyclus. - Een cyclus?
Je had hier niet moeten komen.
Wat voor cyclus?
Het systeem is verstoord. Het werkt niet meer.
Er is niemand om op terug te vallen.
Ik heb het al over de hele wereld gezien. Het is makkelijker om op te geven.
Ik ben niet beter dan u, Mrs. Johnson Ik heb alleen meer gezien.
Het gaat er niet om of je goed of slecht bent. Maar hoe je ermee omgaat.
We zijn zo beperkt.
Maar de ogen van ieder kind zijn gevuld,
met potentieel en hoop en we moeten dat omarmen en koesteren,
maar dat doen we niet. We blijven dezelfde fouten maken.
We laten de kinderen verloren opgroeien, net als hun ouders.
We moeten de cyclus doorbreken. Het zou een prioriteit moeten zijn.
Dat heb ik overal geprobeerd te doen. Maar wat heb ik veranderd?
Niets. Ik heb voor ze gezorgd en ze liefde gegeven.
Dacht dat ik het veranderde en het verschil maakte.
Maar toen we om echte veranderingen vroegen, mocht het niet van die bureaucraten.
Het is een proces. ledere keer als we twijfels hebben over de politica en het systeem
die mensen nog armer maken en de kinderen laten lijden. Zeggen ze nee dat mag niet.
Dus het cyclus blijft zich maar herhalen.
Dus de kinderen blijven lijden en niemand doet er iets aan en de wereld zal nooit veranderen.
Ik heb je verkeerd beoordeeld.
Als je uitgesproken bent, kan je dan twee simpele vragen beantwoorden?
De ouders van Cold Rock moeten het weten.
Zijn de kinderen dood?
Ik kon ze niet allemaal bij me houden.
Waar zijn ze? - In het bos.
In de tunnels.
Overal.
Houd handen te allen tijden in het zicht.
Deze ruimte staat onder constante bewaking.
Luister naar wat ik zeg, maatje.
Het interesseert me niet wat je zus zei.
Jenny. - Nee. - Wat bedoel je met nee?
Het kan me niet schelen wat je zus hebt gezegd. Carol moet terugkomen.
Je moet wat zachter praten. - Dat hoef ik helemaal niet.
Je bent dronken. Morgen praten we er wel verder over.
Het is jouw en je zus haar schuld. Carol komt terug.
Wil je soms dat ik je sla?
Je had beter je kop kunnen houden.
Wil je geslagen worden?
Ga van me af, kleine...
Klootzak. Lieverd, kom hier.
Raak haar niet aan. Doe dat nooit meer.
Dit keer heb je niet gemist.
Goed geraakt.
Je bent een klootzak.
Jenny, waar ben je?
Kom terug, alles is goed.
Ik ben waarschijnlijk niet waar je van gedroomd hebt...
maar je bent geen baby meer, lieverd.
Kan je hier heel even wachten?
Ik denk dat het wel goed is. - Dat moet wel.
Voor iedereen is Jenny Weaver nu dood.
Ontmoet Vera Leigh Parker.
Let goed op haar. We hebben haar geen goede overdracht kunnen geven.
Wees de eerste weken uitermate voorzichtig.
Haar gedrag kan wantrouwen opwekken en ons verraden.
Nee, Mrs. - Ik sta erop.
Ik wil je geld niet.
De vrouw die dit meisje heeft gered heeft er een hoge prijs voor betaald.
Eén is er dood en de andere zal het daglicht nooit meer zien.
Ik weet't. Ik zag haar op het nieuws.
Je geld is een belediging op haar opoffering.
Is Jenny de laatste? - Dat ligt aan de afdeling.
Mrs. Leigh Parker.
Dus er zijn er meer als jou.
EEN PAAR MAANDEN LATER
Hoe gaat 't, Tracy?
Ik had je niet verwacht.
We hebben Jenny nog niet gevonden.
Ik denk dat jullie doen wat in je macht ligt.
Ik heb mijn mannen op de zaak gezet. - Bedankt.
Hoe zit het met Julia? - Nou...
de aanklager eisen vanmiddag de doodstraf maar ik denk niet dat ze dat krijgt.
Voor het geval dat ze wil praten over waar de andere kinderen begraven liggen.
We weten dat ze Jenny niet heeft ontvoerd.
Jenny is weggelopen. En ik zal haar vinden.
Houd vol, Tracy. - Dat doe ik al 25 jaar.
Dat weet ik.
Mijn eerste moeder was een goede vrouw.
werkte hard, groothartig... liefdevol.
We praatten met elkaar en deelden, we lachten...
maar toen stopte het.
Ze kon niet langer met ons praten.
Over mannen, over haar dromen. Over haar pijn.
Mijn eerste moeder hield van mij en ik hield van haar.
Mijn tweede moeder heeft maar kort voor mij gezorgd.
Ik denk nog vaak aan haar.
Ik probeer me het moment voor te stellen dat de tunnel inging...
om nog een laatste kind aan haar echtgenoot te geven.
Heeft hij gesmeekt om met hem weg te lopen?
Of wisten ze beiden dat er iemand moest achterblijven...
het monster te zijn, om er voor op te draaien.
En hun geheim te bewaren.
Of ze nu wel of niet een goed mens was, ik ben er nog niet uit...
maar mijn tweede moeder hield van mij en ik hield van haar.
Mijn derde moeder leert me over de wereld.
Ze zegt dat kennis de sleutel is om alle deuren te openen.
Dus concentreer ik me, en ik observeer...
en ik werk hard.
Ik luister naar haar. Ik wil haar gehoorzamen.
Mijn derde moeder houdt van me en ik houd van haar.
Je komt te laat voor de kunstles. - Ik kom eraan.
Mijn wereld is veranderd.
Ik probeer z'n regels te volgen.
Mijn nieuwe moeder zegt dat het een prachtige wereld is.
Ze zegt me om het vol te houden...
dat ik het goed doet.
Dat ik er uiteindelijk wel aan gewend raak.
We komen nog te laat.
Ik ben niet zoals de anderen.
Ik denk dat ze het vergeten zijn.
Dat kan ik niet.
ledere ochtend sta ik op met de gedachte om alles weer op te geven en naar huis toe te gaan.
Maar dan herinner ik me eraan dat ik dit leven wilde.
Ik wilde het, ik heb het laten gebeuren.
Het is toch beter zo?
Toch?
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: SK & WinchesterGirl
Controle: Sjootelsplak.